Het Palestijns-Israëlische conflict kan niet losgezien worden van demografische ontwikkelingen: In 1948 werden er 700.000 Palestijnen uit hun land verdreven, maar nu zijn er 3,5 miljoen Palestijnen. Zij maken al 20 % van de Israëlische bevolking uit en door de hogere geboortecijfers van de Palestijnen in Cisjordanië (West Bank) en de Gazastrook zullen zij rond 2010 de joden ten westen van de Jordaan in aantal overstijgen. Bij het Camp David-accoord heeft oud-premier Barak daarom weliswaar 90 % van het betwist gebied aangeboden, maar met behoud van 70 % van de joodse nederzettingen, als de Palestijnen dan zouden afzien van verdere claims inzake de terugkeer van de inmiddels 4 miljoen palestijnse vluchtelingen. Het huidige vredesvoorstel van de Arabische kroonprins Abdullah (abt-allah betekent dienaar van god), dat normalisering van de betrekkingen tussen de arabische staten met Israël aanbiedt in ruil voor zijn terugtrekking op de militaire grenzen van 1967, zwijgt over dit vluchtelingenvraagstuk. Een dergelijke terugtreding behelst evenwel het opgeven van nederzettingen voor 200.000 joden (4 % van de joodse bevolking van Israël). Nederlandse joden houden niet van het woord, maar de nazi’s hadden er een mooi woord voor bedacht: Überfremdung.

Tijdens het interbellum 1918-1940 was de albanese en servische bevolking van Kosovo in evenwicht. Tijdens WOII ging Kosovo grotendeels op in een Groot-Albanië onder gedeelde Italiaanse, Duitse en Bulgaarse voogdij. Meer dan 300.000 Serven werden verdreven.

Na de oorlog verbood het Tito-regiem de Serven naar Kosovo terug te keren om het te claimen, maar gaf het in tegendeel juist volledige autonomie: Tussen 1975 en 1981 bereikte de Albanese bevolking door hoge vruchtbaarheidscijfers enrvan Kosovo de absolute meerderheid.. In 1987 bestond de bevolking van Kosovo al voor 90 % uit Albanezen. In 1991 claimde een Albanese afscheidingsbeweging de onafhankelijkheid van Kosovo, daartoe aangezet door het naburige zelfstandige Albanië.

Men kan zich denken, dat vanuit een Palestijnse Staat een arabische afscheidingsbeweging in Israël zal kunnen worden geïnspireerd. Noem het ‘Überfremdung’.

Met de resolutie 1199/1198 van de Veilgheidsraad werd Kosovo beschouwd als een ‘bedreiging voor de vrede en veiligheid in het gebied’ en werd op grond van hoofdstuk 7 een staakt-het-vuren geëist met het oogmerk de kansen op constructief overleg tussen Albanië en Joegoslavië over Kosovo te vergroten. Nu kan ik me wel voorstellen, dat gelet op de afloop van dit verhaal deze internationalistische benadering in Israël niet veel vertrouwen inboezemt.

Gedurende de 70-er en 80-er jaren is het aandeel van 15- tot 24-jarigen in de totale bevolking van islamitische landen toegenomen tot 20%. In het vluchtelingenkamp te Ramallah was de helft van de bevolking onder de 20 jaar oud. Kroonprins Abdullah beschouwt deze onevenwichtige bevolkingsopbouw als belangrijkste oorzaak van fundamentalisme. in zijn land. In de hele islamitische wereld zal het aantal twintigers dat tot de arbeidsmarkt wil toetreden tot ongeveer 2010 blijven toenemen: bijvoorbeeld in Marokko in vergelijking met 1990 met 50 %.

In Bosnië was in 1961 de bevolking 43 % servisch en 26 % moslim. In 1992 waren de Serven nog maar 31 % en de moslims al 44 %, een totale ommekeer in 30 jaar ! We weten hoe het is afgelopen. De Amerikanen hebben het Vance-Owen-plan afgewezen, dat Bosnië in een servisch, een kroatisch en een moslim-deel wilde opdelen, want zij wilden in de zachte onderbuik van het door hen gevreesde Europa-gebied een tijdbom leggen, een soort islamitisch ‘Israël’. Thans is Bosnië dus een fundamentalistische moslimrepubliek.

Te weinig wordt in Nederland beseft, dat de problematiek in het Midden-Oosten gemakkelijk naar ons land kan overslaan. Men probeert de repercussies in Antwerpen en Marseille als ‘ver van mijn bed’-show-verschijnselen af te doen. Dit gebeurt in nationalistische kringen, die het vermakelijk vinden, dat de Anne-Frank-stichting en al degenen die de ‘centrumstroming’ altijd voor racistisch hebben uitgemaakt in haar kritiek op het toelatingsbeleid en het minderhedenbeleid, thans het slachtoffer zijn van islamitische aanslagen.

Maar ook burgemeester Cohen probeerde de rellen tijdens de anti-Sharon-demonstratie in een understatement toe te dichten aan altijd al opruiende jongeren uit Amsterdam-West en Amsterdam-Oost (zijn partijgenoot Rob Oudkerk zou ze ‘kutmarokkanen’ noemen).

Wezenlijk is, dat onze grootstedelijke jeugd thans reeds merendeels moslim is. Bijna de helft van onze grootstedelijke bevolking is moslim. De islam nu is een demografische veroveringsstrategie begonnen, zoals ik reeds in mijn artikel “De Islam, een Europese veenbrand” in Heemland 19 (2001) heb uiteengezet.

Het is nu verkiezingsjaar en dan moeten we eens zien of er omtrent de vraag hoeveel mensen en wat voor mensen in ons land kunnen leven nog wat valt te kiezen. De grote partijen PvdA, VVD en CDA hebben voormelde keuzen nooit aan een democratisch oordeel onderworpen. Laten we dus even stilstaan bij het aanstormend geweld van de lijst Fortuyn. Hij heeft een boek geschreven over ‘De puinhopen van acht jaar Paars.’ (de zittende coalitie PvdA/VVD/D66)). Pim Fortuyn is socioloog en organisatiedeskundige en schrijft derhalve voornamelijk over managementproblemen bij de overheid. Hij signaleert terecht wildgroei in de overhead van zorg-, onderwijs- en politie/justitieorganisaties. Van landbouw (‘diervriendelijke’ etagebouw voor varkenshouderijen), gezondheidszorg (voor genetisch gemanipuleerd voedsel) of buitenlands beleid (“ik sta pal achter Bush en Israël”) weet hij weinig af. Maar hij verdoezelt ook, dat de grote problemen in de zorg (kosten, wachtlijsten, cultureel bepaald ziektebeeld), onderwijs (onhanteerbare multiculturele curriculi), ordehandhaving en berechting, en huisvesting (kosten, planologie) voornamelijk het gevolg zijn van massale immigratie en hoog kindertal van moslims. Hij doet dat waarschijnlijk met opzet, zodat hij er niet van kan worden beticht een one-issue partij te zijn. In Heemland is reeds door de hoofdredacteur en vele anderen uitvoerig geschreven over deze samenhangen.

Thomas Malthus (1766-1844) schreef een “Verhandeling over het primaat (‘principle”) van de bevolking en dier invloed op de toekomstige verbetering van de samenleving” als aanval op theorieën over de voortdurende verbetering door en van de mens. Hij stelde, dat met de bevolking, die immers volgens een meetkundige reeks snel groeit als zij niet door oorlogen, ziekten of honger in toom wordt gehouden, de capaciteit om voedsel te produceren, die immers maar volgens een rekenkundige reeks stijgt, geen gelijke tred kan houden met alle gevolgen van dien. Nu kreeg hij daarin althans nog geen gelijk doordat die voedselproductie wel meetkundig kon stijgen ondermeer door de groene revolutie en logistieke verbetering. Er is wel veel honger en ziekte in de wereld, maar die komt eerder door oorlogen (voedsel en water als wapen ingezet), en politieke, economische uitsluiting, dan dat daarvoor de bevolkingsexplosie verantwoordelijk is. Op den duur en theoretisch heeft hij wel gelijk doordat de grondstoffen, de biomassa zelf, de aarde gelimiteerd zijn.

Als we nu Nederland beschouwen als een biotoop voor Nederlanders, dan is het duidelijk dat hier maar een beperkt aantal mensen kan leven op ons huidige welvaartsniveau (aanbod aan huisvesting, medische zorg, onderwijs, rechtspleging etc). Volgens het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut (NIDI) blijkt dat allochtonen uit Afrika en Azië in 2050 het voor dat jaar te verwachten aantal Turken, Marokkanen, Surinamers en Indonesiërs nog zal overtreffen. De verre meerderheid hiervan is moslim. Nederland biedt nu al aan zo’n 3 miljoen allochtonen onderdak: In 2050 zullen dat er 6 miljoen zijn, aldus het instituut !

Dit begrijpen vele allochtonen ook en stemmen alsdan op Fortuyn, want die beweert de toestroom van vreemdelingen tegen te gaan: “Grenzen dicht”. Waar heb ik het eerder gehoord ?

Let wel, hij wil dus niemand die hier al is, de deur wijzen. Aan hoge geboortecijfers van moslims wil hij en kan hij ook niets anders doen dan over de onwenselijkheid ervan ‘discussie te bevorderen’ en via het onderwijs die hoofddoekjesdraagsters te emanciperen. Ook wil hij áf van dat ‘ongeëmancipeerde gedrag’ van moslimjongeren om telkenmaal weer een bruid in een herkomstland te zoeken. Hoe ?; minister Boxtel heeft het duurder willen maken door de immigrant te dwingen te betalen voor een niet-afgemaakte inburgeringscursus. Omdat dus ook Fortuyn niet weet hoe hij de toeneming van de moslimbevolking in Nederland kan aanpakken, overschreeuwt hij zichzelf gelijk de andere partijen inzake een strenger asielbeleid, hoewel voormelde bevolkingstoename nog niet voor de helft door asieltoekenning geschiedt.

Kan het dan wel anders ? Jazeker, maar dan moet het water blijkbaar nog meer tot de lippen staan. Voorbeelden: In maart 2002 hebben de autoriteiten van Hong Kong massaal Chinezen teruggestuurd naar, ja naar waar ?, naar China. Maar dat is toch hetzelfde land ? Ja. En het zijn toch dezelfde mensen met dezelfde taal ? Ja. En ze waren zelfs familie, kinderen, echtgenotes, broers en zussen van Hong Kong-ingezetenen en ze werden toch pardoes eruitgeflikkerd, net zoals een paar jaar eerder al die zielige bootvluchtelingen uit Vietnam. Waarom ? Omdat er op het beperkte gebied van Hong Kong’s ‘Speciale Economische Zone’ gewoonweg niet meer plaats is voor menselijk leven.

Ja, zo zult U zeggen, maar daar gaat het toch in beginsel over een binnenlandse aangelegenheid want Hong Kong is een stad van de Volksrepubliek. Zo zie ik dat nu juist in Europa ook. De Europese Unie is ook een volkenrechtelijke entiteit. Die moet de Europese postmoderne culturele waarden verdedigen tegen archaïsch monotheïstische aanvallen: Op 22 februari 2002 heeft de Centrale Raad van 19 moslimorganisaties in Duitsland een Handvest gepubliceerd in de Frankfurter Rundschau, waarblijkens zij invoering van Duitstalig moslimonderricht eisen, islamitische leerstoelen aan de universiteiten, onbeperkte moskeebouw in de steden compleet met luidsprekers op de minaret om gebeden af te roepen (en dat in het electronische tijdperk!!), respect voor moslim-kledingvoorschriften op scholen, moslim-raden voor het mediabeleid, onbeperkt ritueel slachten (zonder verdoving) hetgeen al is toegestaan trouwens, moslimbegeleiding in ziekenhuizen, moslimfeestdagen en moslim-begraafplaatsen. En natuurlijk ook zeer hoge vruchtbaarheidscijfers, maar dat laatste staat er niet bij. Zo’n Europa, zo’n vergroot Bosnië, zo’n vergroot Palestina, zo’n bloedige religieuze heksenpan, kan men alleen nog voorkomen door massale uitwijzing van moslims, weg uit het christelijke avondland van de halfgod Jezus (zie mijn artikel in Heemland 18 (2000) en van de Nietzscheiaanse postmoderniteit naar erkende moslimgebieden (Dar-el-Islam), thans ook met dank aan de Amerikanen (onder ander op instigatie van de oorlogszuchtige joodse Madeleine Albright) binnen Europa: Bosnië en Kosovo. Wat China intern mag, mag Europa ook.

Advertisements